“Een stuk over de oorlog. En een stuk over de kracht van vrouwen. Ik vind het heel bijzonder om mee te werken aan dit mooie toneelproject. Ik ken Peter al langer en ik heb eerder met plezier met hem samengewerkt. Ik heb me opgegeven, omdat ik graag zie dat het verhaal over deze sterke vrouwen verteld wordt. En ik vind het mooi om me goed in te leven in mijn rol en dat straks op het toneel te laten zien. Wat die vrouwen allemaal hebben meegemaakt… het is moeilijk om je dat voor te kunnen stellen. Iets van de saamhorigheid die er geweest moet zijn tussen de vrouwen, is ook voelbaar tijdens de wekelijkse repetities. Veel vrouwen konden na de oorlog maar moeilijk over de oorlog praten. Hun kinderen wisten dan niet eens wat hun moeder had meegemaakt. Maar nu vertellen wij hun verhaal op het toneel.”

Dit heeft een van de vrouwen (geen rol in het stuk) aan Grada geschreven in het adressenboekje dat ze op het eind hebben gemaakt:

Gevangenschap is bitter
Maar als je het geluk hebt
Om een vriendin te ontmoeten
Zoals Grada altijd is geweest
Dan is het niet te dramatisch

– (Gé Reinders, uit het zakdoekje, 2010)

Groeten Katrien (alias Grada van Horen)

Katrien Overal